yalnızlık şehri
18/8/2008 · Kategori: deneme
büyük bir yalnızlık şehrini devralalı çok oldu.devraldığımda da sokakta kimseler yoktu.hayatta yapmayı becerebildiğim tek şey bile yoktu yani ortalıkta herhangi bir masumiyet ve onun zaafı yoktu.belki azönce acısını dindirdiğim bi masum bebek belki herhangi bir yardıma muhtaç ihtiyar bir bebek..evet yoktu..yalnızlık şehrini bilinçli devralmıştım.çok genç olmama rağmen ne sıcacık düşlerim nede onların yıkılışına isyanım götürmüştü beni oraya..duygularımı yitireli uzun zaman olmuştu.bu yüzdende ne korkaktım ne magrur nede zavallı...sevginin ne oldugunu sanırım unutmuştum..sadece ugruna birşeyler yapabilecegim insanların olmayışı da tuhaftı.evet sanırım mizacıma işlenmiş bu güzel duygular da harekete geçmeyi unutmuştu ve ben bu yüzden buradaydım.istediğim çokşeyi yapabilecek derecede güçlü iken burada bir imparatorluk seçmeyi niçin tercih etmiştim ?belkide varolan kalabalıklar populasyonunda nedüşündüğümü ne hissettiğimi ne bildiğimi ne gizlediğimi bilen bilmesine izin verdiğim kimseler olmamıştı ve ben buradada oradada aslında hep aynı şey ile mücadele ediyordum kendimle..çünkü kalabalıklar nedense hep çok başlı beyinsizdiler..ben bir narsist bir muhteşemmiydim ki?artı öyleysem bile bu iyi birşey degildi.gerçek aslında apaçıktı.ve işte işte tam oradaydı..gerçeklerigöremeyenler acı çekerlerdi ki.bilirdim görenler izlerlerdi.neden izlerlerdi?ben izlememeliydim ama sanırım İçimdeki kötüyü harekete geçirsem bu belkide beni berbat ve güç manyagı intikam dolu yapabilirdi.tersini tercih ettiren yaşntılarım vardı.ve yalnızlık şehrinin drottningi olmak...kimbilir belkide bu benim alınyazımdı...18 agustos 2008
Kalıcı Bağlantı Yorum (0) Yorum yaz! Arkadaşına Gönder!
0 yorum yazılmıştır